پادشاهان مجارستان قرن 13 تا قرن 15

پادشاهان مجارستان قرن 13 تا قرن 15
پادشاهان مجارستان قرن 13 تا قرن 15

پادشاهان مجارستان قرن 13 تا قرن 15

پادشاهان مجارستان قرن 13 تا قرن 15

لایوش دوم

(به مجاری: II. Lajos)(زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۵۰۶- مرگ ۲۹ اوت ۱۵۲۶) پادشاه مجارستان، بوهم و کرواسی از ۱۵۱۶ میلادی تا زمان مرگش بود.

او پسر اولاسلوی دوم از همسر سومش آن دو فوآ بود. هنگامی که پدرش در ۱۵۱۶ درگذشت لایوش خردسال به پادشاهی رسید و در حمایت ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم و پس از مرگ او برخوردار از پشتیبانی گئورگ باایمان مارگراف براندنبورگ-آنسباخ گردید. در ۱۵۲۲ با ماریا فن هابسبورگ نوهٔ ماکسیمیلیان پیمان زناشویی بست. خواهرش آنا نیز با فردیناند یکم امپراتور مقدس روم ازدواج نمود.

لایوش در اوت ۱۵۲۶ سپاهیانش را در نبرد موهاچ در برابر ارتش سلیمان یکم رهبری نمود، پیروزی با عثمانی‌ها بود و لایوش در هنگام عقب‌نشینی سپاهش در باتلاقی فروغلتید و درگذشت. از آنجا که او پسری برای جانشینی نداشت، پس از او فردیناند فرمانروایی بر مجارستان را برعهده گرفت.

اولاسلوی دوم

اولاسلوی دوم(به مجاری: II. Ulászló) یا ووادیسواف دوم(به لهستانی: Władysław II)(زادهٔ ۱ مارس ۱۴۵۶- مرگ ۱۳ مارس ۱۵۱۶) پادشاه بوهم (از ۱۴۷۱ میلادی) و مجارستان (از ۱۴۹۰) بود.

اولاسلو پسر کاژیمیژ یاگیلونچیک دوک لیتوانی بود و مادرش الیزابت دختر آلبرشت دوم و از دودمان هابسبورگ بود.

با مرگ ماتیاش یکم پادشاه مجارستان، اشراف این کشور پادشاهی پسر وی را -کوروین یانوش- را به رسمیت نشناختند و بر او شوریدند. با کناره‌گیری یانوش، اولاسلوی دوم در ۱۴۹۰ میلادی به پادشاهی مجارستان رسید. در زمان پادشاهی او بر مجارستان، وضعیت کشور مطابق میل اشراف آن پیش می‌رفت و مرزهای آن نیز از سوی عثمانی مورد تهدید قرار داشت. اولاسلوی دوم سه بار دست به ازدواج زد.

ماتیاش یکم

ماتیاش یکم(به مجاری: I. Mátyás)(زادهٔ ۲۳ فوریهٔ ۱۴۴۳- مرگ ۶ آوریل ۱۴۹۰) پادشاه مجارستان و کرواسی بود. او از ۱۴۶۰ و پس از یک رشته جنگ توانست پادشاه بوهم و دوک اتریش نیز شود.

او در کلوژ-نپوکا در رومانی کنونی که آن زمان بخشی از مجارستان بود زاده‌شد. پدرش هونیادی یانوش سردار جنگی مجار از تبار والاشی بود که از سوی اشراف مجارستان به نیابت سلطنت این کشور رسید.

با مرگ یانوش مجارستان به مدت دو سال میدان نبرد میان لاسلوی پنجم از دودمان هابسبورگ و فئودال‌های این کشور بود. در جریان این درگیری‌ها ماتیاش دستگیر شد ولی به دلیل جوانی از مرگ نجات یافت. پس از آن او به عنوان گروگان در نزد فرمانروای بوهم- گئورگ فن پودیبراد- نگاه‌داشته شد و در نزد او مقدمات به قدرت رسیدنش فراهم آمد.

در ۱۴۵۸ میلادی بزرگان مجارستان وی را به شاهی برگزیدند. در این زمان ماتیاش پانزده‌ساله بود. در این زمان مجارستان از همه‌سو از جانب عثمانی‌ها، جمهوری ونیز، فریدریش سوم، امپراتور مقدس روم و کاژیمیژ یاگیلونچیک پادشاه لهستان مورد تعرض بود. در میان این متعرضان، فریدریش و کاژیمیرژ خود را صاحب برحق تاج و تخت مجارستان نیز می‌دانستند. ماتیاش توانست پیروزی‌هایی در برابر عثمانی‌ها در منطقهٔ بوسنی و به تبع آن پشتیبانی پاپ پیوس دوم را به دست آرد.

در منطقهٔ والاشی هم ولاد سوم هم خراج‌گذار وی بود. او توانست روابط دیپلوماتیک نیرومندی را با بسیاری از کشورها از جمله با پاپ، پادشاهی ناپل، فرانسه، بسیاری سرزمین‌های آلمانی‌نشین، روسیه و ایران برقرار سازد.مرگ او در وین رخ‌داد.

الاسلوی پنجم

الاسلوی پنجم(به مجاری: V. László)(زادهٔ ۲۲ فوریهٔ – مرگ ۲۳ نوامبر ۱۴۵۷) دوک اتریش و پادشاه مجارستان و بوهم بود.

او پسر آلبرشت دوم از بطن الیزابت لوکزامبورگ دختر ژیگموند امپراتور مقدس روم بود. از آنجا که او چهار ماه پس از مرگ پدر زاده‌شد به لاسلوی پس از پدر زاده‌شده(زبان مجاری:Utószülött László، اسلونیایی:Ladislav Posmrtni، لاتین:Ladislaus Postumus) نامورگشت. با اینکه او سرکردهٔ دودمان هابسبورگ شمرده‌می‌شد، ولی عموزاده‌اش فریدریش سوم را به امپراتوری مقدس روم برگزیدند.

مرگ او ناگهانی و به دلیل سرطان خون رخ‌داد.

اولاسلوی یکم

اولاسلوی یکم(به مجاری: I. Ulászló) یا ولادیسلاو سوم(به لهستانی: Władysław III)(زادهٔ ۳ اکتبر ۱۴۲۴- مرگ ۱۰ نوامبر ۱۴۴۴) پادشاه لهستان (از ۱۴۳۴ میلادی) و مجارستان (از ۱۴۴۰ میلادی) بود.

پدر او ولادیسلاو دوم گراندوک لیتوانی بود. در ده سالگی به جانشینی پدر رسید. در ۱۴۴۰ پادشاهی بر مجارستان بدو پیشنهاد شد. مجارستان در آن زمان در معرض تازش عثمانی‌ها قرار داشت. او این پادشاهی را پذیرفت و از پشتیبانی پاپ اوژن چهارم برای برپایی جنگی صلیبی در برابر ترکان بهره‌مند گردید. سرانجام او لشکری متحد از مسیحیان را به تعداد ۲۰هزار تن را در وارنا در برابر سپاهیان ۶۰هزارنفری سلطان مراد دوم گردآورد. در نبرد وارنا پیروزی با عثمانیان بود، اولاسلو کشته‌شد و سربریده‌اش بر سر تیری به نمایش گذارده‌شد.

آلبرشت دوم

آلبرشت دوم(به آلمانی: Albrecht II)(زادهٔ اوت ۱۳۹۷- ۲۷ اکتبر ۱۴۳۹) پادشاه آلمان، مجارستان، بوهم، دوک لوکزامبورگ و آرشیدوک اتریش بود.

او که از دودمان هاپسبورگ بود در وین زاده‌شد. در ۱۴۰۴ میلادی دوک‌نشین اتریش به وی ارث رسید. در ۱۴۲۲ او با الیزابت بوهمی-دختر و وارث زیگیزموند، امپراتور مقدس روم- پیمان زناشویی بست. نیای الیزابت کارل چهارم بود. این پیوند موجب پدید آمدن ادعای پادشاهی آلبرشت دوم بر بسیاری از سرزمین‌های اسلاونشین گردید.

در جریان جنگ‌های زیگیزموند با هوسی‌ها، آلبرشت پدر زن خود را همراهی نمود. پس از مرگ زیگیزموند، آلبرشت در ۱۴۳۸ تاج پادشاهی مجارستان را بر سر نهاد. شش ماه پادشاه بوهم شد و در مارس همان سال به پادشاهی آلمان برگزیده‌شد. اندکی پس از آن مجارستان مورد تازش امپراتوری عثمانی قرار گرفت، ولی آلبرشت در ۱۴۳۹ درگذشت و در سیکشفهروار به خاک سپرده شد.

زیگیزموند

زیگیزموند(به آلمانی: Sigismund) یا ژیگموند(مجاری:Zsigmond، کراوت:Žigmund)(زادهٔ ۱۴ فوریهٔ ۱۳۶۸- مرگ ۹ دسامبر ۱۴۳۷) پادشاه مجارستان، کرواسی، بوهم، ایتالیا و آلمان و از ۱۴۳۳ تا سال مرگش امپراتور مقدس روم بود. وی واپسین امپراتور از دودمان لوکزامبورگ بود.

او یکی از اعضای انجمن کنستانتس بود که به وضعیت تفرقه درون کلیسا و دستگاه پاپ پایان دادند. بخش عمده‌ای از زندگی او درگیر با جنگ‌های هوسی بود.

او در نورنبرگ زاده‌شد و پسر کارل چهارم بود. در ۱۳۸۱ هنگامی که تنها سیزده سال داشت از سوی برادرش ونتسل به کراکوف فرستاده‌شد تا زبان لهستانی را فراگیرد و با مردمان آن سامان آشنا گردد تا زمینه‌های فرمانروایی‌اش بر آن سرزمین فراهم شود. اگرچه در آینده با گرایش بزرگان لهستان به سوی لیتوانی او به پادشاهی این سرزمین نرسید.

در ۱۳۸۲ او با ماریا، شهبانوی مجارستان پیمان زناشویی بست. اندکی پس از آن شورشیان کروات به کاروان ماریا تاختند، او جان سالم به در برد ولی مادر و خویشانش کشته‌شدند. ماریا زیگیزموند را مسئول این واقعه دانسته و تا زمانی که در ۱۳۹۵ در هنگام بارداری از اسب فروغلتید و کشته‌شد جدا از او زیست.

زیگیزموند در ۱۳۸۷ با پشتیبانی بزرگان مجارستان تاج پادشاهی این کشور را در سیکشفهروار بر سرنهاد. در ۱۳۹۶ با ترک‌ها جنگید و مرزهای مجارستان را در کرانهٔ دانوب پاسداری نمود. پاپ بونیفاس نهم از این پیروزی خرسند شد و زیگیزموند هم در میان مجارها محبوبیت یافت. اروپا به جمع‌آوری نیرو پرداخت و خود زیگیزموند با ۹۰هزار تن از آب گذشت و ویدین را گشود. در نزدیکی نیکوپول در بلغارستان کنونی اردوزد. در این میان بایزید یکم دست از شهربندان قسطنطنیه کشید و در جنگ نیکوپولیس نیروهای مسیحی را شکست داد.

پس از این شکست بزرگان مجارستان برآشفتند و این سبب شورش‌هایی گردید. پس از آن زیگیزموند توجه‌اش را معطوف به آلمان و بوهم نمود و کوشید از برادرش ونتسل پشتیبانی کند، ولی نتوانست و ونتسل در ۱۴۰۰ میلادی از پادشاهی آلمان برکنارشد و روپرشت به شاهی رسید. در زمان به زندان افتادن ونتسل هم او چند ماهی کنترل اوضاع را در بوهم بر عهده گرفت. سپس موجبات آزادی او را فراهم نمود. در ۱۴۰۳ بزرگان مجارستان با تحریک جمهوری ونیز از شورش لازلوی ناپلی پشتیبانی کردند، این شورشی که از دودمان آنژو بود تعدادی از شهرهای دالماتیا را به ونیزی‌ها فروخت. اقدامات زیگیزموند در برابر او سبب فتوحات او در ایتالیا گردید.

آنگاه او به سوی اسلاونی روی گرداند و چون با مقاومت روبه‌رو شد در ۱۴۰۸ به کشتار کروات‌ها و بوسنیایی‌ها پرداخت و از جمله ۲۰۰ تن از نجیب‌زادگان کروات را که در جنگ با ترکان نیز شرکت داشتند از دم تیغ گذراند.

در ۱۴۱۰ که روپرشت مرد، امرای انتخاباتی او را به پادشاهی آلمان برگزیدند و او در آخن تاج پادشاهی آلمان را بر سر نهاد.

در ۱۴۱۰ با یاری شوالیه‌های تویتونی به جنگ با لهستانی‌ها دست زد ولی کاری از پیش نبرد. در ۱۴۱۲ به گردآمدن انجمن کنستانتس که مامور رفع آشفتگی در دستگاه پاپ بود یاری رساند. این انجمن در ۱۴۱۵ رای به سوزاندن در آتش یان هوس اصلاح‌طلب چک به جرم الحاد را داد.

زیگیزموند یک بار دیگر هم در ۱۴۲۸ به نبرد با ترک‌ها پرداخت. در ۱۴۳۳ میلادی اوژن چهارم تاج امپراتوری مقدس روم را بر سر او گذارد.

پیکر او در اورادئای رومانی کنونی به خاک سپرده‌ شده‌است.

کاروی دوم

کاروی دوم(به مجاری: II. Károly) یا کاروی کوتاه(به مجاری: Kis Károly)(زادهٔ ۱۳۴۵- مرگ ۲۴ فوریهٔ ۱۳۸۶) پادشاه ناپل، پادشاه اسمی اورشلیم (از ۱۳۸۲میلادی) و از از ۱۳۸۵ پادشاه مجارستان بود. در ۱۳۸۳ فرمانروایی بر شاهزاده‌نشین اخائیه از آن او شد.

او پسر لوئیجی دی دوراتزو کنت گراوینا بود و نیایش شارل دوم پادشاه ناپل. او از یازده‌سالگی به دربار لایوش یکم در مجارستان فرستاده شد. او توانست توجه شاه و مردمان مجارستان، کرواسی و دالماسی را به خویش جلب کند و در ۱۳۷۱ نیز دوک این دو ناحیهٔ اخیر شود. در ۱۳۷۹ نیز که جنگ میان جمهوری ونیز و مجارستان رخ‌داد، سفیر مجارستان برای بستن پیمان میان دو طرف بود.

با مرگ لایوش او که بزرگ‌ترین عضو نرینهٔ دودمان کاپتی آنژو بود تاج و تخت مجارستان را خواستار شد. بدین منظور در ۱۳۸۵ ماریای یکم دختر لایوش را از تخت کنار زد و چون پشتیبانی اشراف مجارستان را داشت بی مانع به قدرت رسید؛ ولی در این میان الیزابت بوسنیایی مادر ماریا و بیوهٔ لایوش نقشه‌ای را برای ترور کاروی کشید. در جریان این ترور کاروی در ۷ فوریهٔ ۱۳۸۶ زخمی شد و چند روز پس از آن به همان زخم درگذشت و در بلگراد به خاک سپرده شد.

ماریای یکم

ماریای یکم(به مجاری: I. Mária)(زادهٔ ۱۳۷۱- مرگ ۱۷ مهٔ ۱۳۹۵) شهبانوی مجارستان بود. او بزرگترین دختر زنده‌ماندهٔ لایوش یکم و همسر زیگیزموند، امپراتور مقدس روم بود.

با مرگ لایوش در ۱۳۸۲ میلادی فرمانروایی بر مجارستان بدو ارث‌رسید؛ ماریا در این زمان پیرامون ده سال داشت. از ۱۳۸۷ ماریا و شوهرش به همراه هم بر مجارستان فرمان می‌راندند، ولی در واقع فرمانروای راستین زیگیزموند بود. مرگ ماریا مشکوک بود. او در هنگام مرگ باردار بود.

لایوش یکم

لایوش یکم(به مجاری: I. Lajos) یا لایوش بزرگ(به مجاری: Nagy Lajos)(زادهٔ ۵ مارس ۱۳۲۶- مرگ ۱۰ سپتامبر ۱۳۸۲) پادشاه مجارستان، کرواسی و لهستان بود. او سومین پسر کاروی یکم بود.

لایوش از دودمان کاپتی آنژو بود. او یکی از برجسته‌ترین و کوشاترین شاهان سده‌های میانه متأخر بود. سرزمین زیر فرمان او تا دریای آدریاتیک می‌کشید و او دالماسی و بخش‌هایی از بوسنی و بلغارستان را نیز در تصرف داشت. در روزگار او مجارستان بیشترین نفوذ سیاسی را در اروپای آن زمان به دست‌آورد. بیشتر زمان پادشاهی لایوش به جنگ با جمهوری ونیز گذشت. همچنین او با پادشاهی ناپل هم رقابت داشت. او نخستین پادشاه اروپا بود که با عثمانی‌ها برخورد کرد.

لایوش یکم در ۱۳۶۷ میلادی دانشگاه پچ را بنیادگذارد.

کاروی یکم

کاروی یکم(به مجاری: I. Károly) یا کاروی روبرت (به مجاری: Károly Róbert)(زادهٔ ۱۲۸۸- مرگ ۱۶ ژوئیهٔ ۱۳۴۲) نخستین پادشاه مجارستان و کرواسی از دودمان کاپتی آنژو بود. تبار او همچنین به دودمان آرپاد که تبار پادشاهان مجارستان هم بودند می‌رسید.

هنگامی که پدربزرگش شارل دوم پادشاه ناپل در ۱۳۰۰ میلادی وی را به پادشاهای مجارستان گسیلاند، او هنوز کودک بود و هماوردانی بسیار برای به دست آوردن تاج و تخت مجارستان در پیش داشت. کاروی در پی درگیری‌های چندی با مدعیان پادشاهی بر این کشور به تدریج نیرومند شد. او اصلاحات سیاسی و اقتصادی‌ای را نیز در این کشور پایه‌ریخت. وی سکه‌هایی تازه ضرب‌نمود که سرگی بالایی داشت. در سیاست خارجی او توانست با لهستان و بوهم در برابر امپراتوری هابسبورگ متحد شد. او یکی از کامیاب‌ترین پادشاهان تاریخ مجارستان است.

اتو

اتو(به مجاری: Ottó)(زادهٔ ۱۱ فوریهٔ ۱۲۶۱- مرگ ۹ نوامبر ۱۳۱۲) عضو دودمان ویتلسباخ، دوک باواریای پایین میان سال‌های ۱۲۹۰ تا ۱۳۱۲ میلادی و پادشاه مجارستان و کرواسی از ۱۳۰۵ تا ۱۳۰۷ بود. او با عنوان بلای پنجم بر مجارستان فرمان می‌راند.

او پسر هاینریش سیزدهم دوک باواریا بود. مادرش الیزابت نوهٔ بلای چهارم بود. او پس از پدر به فرمانروایی باواریای پایین رسید. او از مخالفان دودمان هاپسبورگ بود. اتو کوشید تا بر اشتایرمارک چیرگی یابد. در ۱۳۰۱ بدو که از سوی مادر از تبار شاهان مجار بود، پادشاهی این کشور را پیش‌نهادند، ولی او تا ۱۳۰۵ این پادشاهی را پذیرا نشد. در این سال ونتسل پادشاه بوهم از ادعای پادشاهی بر مجارستان دست کشید و اتو عهده‌دار این سمت شد. بیشتر زمان پادشاهای او به درگیری در اتریش و مجارستان گذشت و بنیهٔ اقتصادی سرزمین زیر فرمانش به ضعف گرایید. زمان پادشاهی او و ونتسل بر مجارستان را دورهٔ فترت این کشور شمرده‌اند. مرگ او در لندشوت رخ‌داد.

ونتسل

ونتسل(به مجاری: Vencel)(زادهٔ ۶ اکتبر ۱۲۸۹- مرگ ۴ اوت ۱۳۰۶) پادشاه مجارستان، بوهم و لهستان بود.

پدر او ونتسل دوم پادشاه بوهم و لهستان بود و مادرش دختر رودلف یکم پادشاه آلمان. او واپسین فرمانروای مرد از دودمان پرمیسلی در بوهم بود.

در زمان فرمانروایی او بر مجارستان، این کشور دچار ازهم‌گسیختگی بود و در هر گوشه‌ای یکی از اشراف بر سر کار بود. وی برای جلب مجارها عنوان لاسلوی پنجم را به افتخار لاسلوی یکم برای پادشاهی بر این کشور برخود نهاد.

ایشتوان پنجم

ایشتوان پنجم(به مجاری: V. István)(زادهٔ ۱۲۳۹- مرگ ۶ اوت ۱۲۷۲) پادشاه مجارستان از ۱۲۷۰ میلادی تا زمان مرگش بود.

او بزرگترین پسر بلای چهارم بود و مادرش ماریا لاسکارینا دختر امپراتور تئودور یکم لاسکاریس.

هنگامی که ایشتوان دو ساله بود، مغول‌ها به مجارستان تاختند و خانوادهٔ پادشاهی به ناچار به دالماسی گریختند. تنها با عقب‌نشینی باورنکردنی مغول‌ها از اروپا بود که دودمان شاهی توانست به مجارستان بازگردد.

در ۱۲۴۶ پدرش برای تضمین جانشینی پسرش تاج شاهی بر سر او گذارد و فرمانروایی کرواسی، دالماسی و اسلاونی را بدوسپرد. در ۱۲۵۸ بلا متعهد شد تا کنترل ترانسیلوانی را نیز به پسرش بسپارد. در همان سال اشتایرمارک بر مجارستان شورید و ایشتوان به سرکوب آنان شتافت؛ پس از آن او از سوی پدر دوک این منطقه شد، ولی محبوبیت و پذیرشی در میان مردمان آن سامان نیافت و آنان بها انگیزش پرمیسل اوتاکار دوم بر ایشتوان شوریدند، نتیجه جنگ میان بوهم و مجارستان و ناکامی‌های مجارها و سرانجام واگذاری این سرزمین به بوهم بود.

در ۱۲۶۰ بلا کنترل ترانسیلوانی را خود به دست گرفت، آنگاه به همراه ایشتوان دست به لشکرکشی علیه بلغارستان زد، ولی روابط پدر و پسر با تنش همراه شد. سرانجام با پادرمیانی بزرگان پدر و پسر توافق کردند که ایشتوان پنجم بر سرزمین‌های شرق دانوب فرمان راند و بازمانده را به پدر واگذارد.

در ۱۲۷۰ با مرگ بلای چهارم، سراسر مجارستان به ایشتوان رسید. رخداد مهم زمان پادشاهی او برخورد با بوهم بود.

آندراش سوم

آندراش سوم(به مجاری: III. András)(زادهٔ پیرامون ۱۲۶۵- مرگ ۱۴ ژانویهٔ ۱۳۰۱) پادشاه مجارستان بود. او واپسین عضو نرینهٔ دودمان آرپاد بود.

وی در ونیز زاده‌شد و نوهٔ آندراش دوم بود. در ۱۲۹۰ میلادی گروهی از مخالفان لاسلوی چهارم وی را برای پادشاهی به مجارستان دعوت کردند، ولی اشراف کشور او را گرفته و به آلبرشت یکم دوک اتریش تسلیم‌نمودند. با مرگ لاسلو بزرگان آندراش را به شاهی فراخواندند و تاج بر سرش نهادند. او با هماوردانی جدی رودررو شد، از سویی رودلف یکم مجارستان را بخشی از خاک امپراتوری مقدس روم می‌شمرد و از دیگر سو لهستان ادعای این کشور را داشت. آندراش در ۱۲۹۶ با اگنس دختر آلبرشت یکم پیمان زناشویی بست تا بدین سان از پشتیبانی اتریش و پدرزن نیرومندش برخوردار باشد. اگرچه او هرگز نتوانست در مجارستانی که در هر گوشه‌اش کسی از خاندان‌های اشراف چیرگی داشت به قدرت بی‌تنازعی دست یابد.

کالمان

کالمان(به مجاری: Kálmán)(زادهٔ پیرامون ۱۰۷۴ میلادی- مرگ ۳ فوریهٔ ۱۱۱۶) پادشاه مجارستان و کرواسی بود. او بزرگترین پسر گزای یکم بود و در ۱۰۹۵ میلادی تاج‌گذاری نمود.

او با شورش برادرش آلموش روبه‌رو شد ولی توانست او را شکست دهد. در سال پایانی زندگیش ونیز به دالماتیا که بخشی از سرزمین زیر فرمان او بود تاخت، ولی او پیش از آنکه بتواند در برابر تعرض آنان کاری کند درگذشت و پیکرش را سیکشفهروار به خاک سپردند.

پادشاهان مجارستان قرن 13 تا قرن 15
به این مقاله تحصیلی امتیاز دهید

نویسنده مطلب: admin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code