مرگ استالین و انعکاس آن در مجارستان

مرگ استالین و انعکاس آن در مجارستان

مرگ استالین و انعکاس آن در مجارستان

پس از مرگ استالین و روی کار آمدن خروشچف در 28 ژوئن 1953 و اینکه خروشچف برای حفظ آبروی حزب کمونیست توصیه کرده بود که بعد از استالین باید جنایات دوره او را افشا کرد و وابستگان حزب باید حتی از خود انتقاد کنند، از این جهت راکوشی دبیرکل حزب کمونیست مجارستان در پی انتقاد از عملکرد خود، از مقام نخست‌وزیری استعفا کرد و فقط دبیرکلی حزب را برای خود باقی گذاشت.

او به توصیه رهبران کرملین، برای آرام کردن اوضاع مجارستان ناگی را به نخست‌وزیری انتخاب کرد ولی در ژوئیه 1953 طی سفری که به مسکو کرد از میخاییل سوسلف، تئورسیسن (نظریه‌پرداز) حزب کمونیست شوروی و خروشچف، دبیرکل حزب کمونیست آن کشور درخواست کرد که از حد معینی بالاتر به ناگی اصلاح‌طلب پروبال ندهند.

از این جهت در مارس 1955 ناگی از حزب کمونیست اخراج شد و این حزب از جناح اصلاح‌طلب خالی شد و ضمنا از نخست‌وزیری نیز منفصل شد.

اجرای چنین تصمیماتی باعث نارضایتی عمومی شد و راکوشی، دبیراول حزب کمونیست برای آرام کردن اوضاع، رهبران مذهبی و سیاسی را از زندان آزاد کرد. او در 29 مارس 1956 اجازه داد که برای کلیه مقامات دولتی که اعدام شده‌اند رسما مراسم اعاده حیثیت به عمل آید و دوستداران‌شان بر گورهای آن‌ها گل‌افشانی کردند.

گسترش مراسم گل‌افشانی بر مزار اعدام‌شدگان و اعتراض کارگران و حتی اعضای کلیسای کاتولیک زمینه را برای یک انقلاب عمومی ضدشوروی آماده می‌ساخت.

به همین سبب، در 17 ژوئیه 1956 میخائیل سوسلف، نظریه‌پرداز حزب کمونیست شوروی ضمن سفر به بوداپست به راکوشی توصیه کرد که به هر بهانه‌ای که می‌تواند استعفا کند. راکوشی، پیری و بیماری را بهانه قرار داد و استعفا کرد و در اول اکتبر 1956 «ارنوگرو» به دبیرکلی حزب و یانوس کادار به معاونت او رسید و «آندراس هگدوس» به نخست‌وزیری منصوب شد.

بعد از این انتصابات انقلاب همه بوداپست را فرا گرفت و دانشجویان دانشگاه بوداپست خواهان نخست‌وزیری ناگی و برکناری «آندراس هگدوس» می‌شدند.

تظاهرات به حدی رسید که مجسمه استالین را فرود آورده و روی آن کلمه W.C نوشتند. در 24 اکتبر 1956 «ارنوگرو» دبیرکل حزب کمونیست تظاهرکنندگان را فاشیست و نوکران امپریالیست خواند و از ارتش سرخ جهت سرکوبی آن‌ها کمک خواست.

تانک‌ها در خیابان‌ها به حرکت درآمدند اما تظاهرات شدت یافت همه خواستار بازگشت اصلاح‌طلبی چون ناگی بودند.بعد از این حادثه آناستاس میکویان، معاون خروشچف به اتفاق سوسلف به بوداپست آمدند و از ارنوگرو خواستند که ناگی را به نخست‌وزیری منصوب کند.

در 26 اکتبر 1956 ارنو گرو مجبور شد که با بی‌میلی، ناگی را به نخست‌وزیری برساند. تظاهرکنندگان بعد از اینکه از موضوع انتصاب ناگی به نخست‌وزیری مجارستان آگاه شدند، خواسته‌های خود را به شرح زیر در میدان بزرگ بوداپست اعلام کردند:‌ 1- خروج سربازان ارتش سرخ از مجارستان 2- خروج مجارستان از پیمان ورشو 3- آزادی کلیه زندانیان سیاسی.

در همان روز 26 اکتبر، ناگی برای آرام کردن دانشجویان و کارگران خواست که آغاز سخن کند و بیانات خود را با کلمه «رفقا» آغاز کرد. جمعیت چهارصد هزار نفری فریاد زدند که ما دیگر رفقا نیستیم. ناگی در این لحظه متوجه شد که مردم پرچم‌های مجارستان را سوراخ کرده و ستاره کمونیستی را از آن برداشته‌اند.

در شامگاه آن روز تمام شهر سنگربندی شده بود تا از حمله احتمالی ارتش سرخ جلوگیری به عمل آید. ناگی یک کابینه ائتلافی از عناصر آزادی‌خواه، ملی و سایر احزاب تشکیل داد و از ارتش سرخ خواست که با دخالت خود در اوضاع، وضع را بیش از این آشفته نسازد.

منابع:

تاریخ جنگ سرد، آندره فونتن، عبدالرضا هوشنگ مهدوی؛ نشر نو، تهران 1346.

گاهشماری اروپای شرقی جلد اول قاسم صنعوی، تهران، وزارت خارجه، 1371.

تاریخ فلسفه سیاسی، بهاءالدین پازدرگاد، تهران، زوار، تهران، 1339.

کتاب سال کیهان، تهران، 1349.

مرگ استالین و انعکاس آن در مجارستان
به این مقاله تحصیلی امتیاز دهید

نویسنده مطلب: admin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *